Het was alweer even geleden... vliegen!! Maar vorige week maandag mocht ik dan eindelijk weer eens en ik had er ontzettend veel zin in!! Niet werkend natuurlijk. Nee, dit keer mocht ik genieten van de service want Joeri en ik gingen lekker op vakantie naar Miami. IPB'en met KLM naar Atlanta en daar overstappen op Delta Airlines naar Miami. IPB'en is voor personeel en dat betekent dat je goedkoper mag vliegen, tenzij er een plekje is aan boord. Als die er niet is, kom je ook niet mee. Alles was vantevoren geregeld: tickets, vluchtnummers, we stonden op de passagierslijst en de vlucht naar Atlanta stond er goed voor. Op naar Schiphol dus voor een heerlijke zonvakantie!!Het was alweer even geleden... vliegen!! Maar vorige week maandag mocht ik dan eindelijk weer eens en ik had er ontzettend veel zin in!! Niet werkend natuurlijk. Nee, dit keer mocht ik genieten van de service want Joeri en ik gingen lekker op vakantie naar Miami. IPB'en met KLM naar Atlanta en daar overstappen op Delta Airlines naar Miami. IPB'en is voor personeel en dat betekent dat je goedkoper mag vliegen, tenzij er een plekje is aan boord. Als die er niet is, kom je ook niet mee. Alles was vantevoren geregeld: tickets, vluchtnummers, we stonden op de passagierslijst en de vlucht naar Atlanta stond er goed voor. Op naar Schiphol dus voor een heerlijke zonvakantie!!

Gelukkig kwamen we op de eerste vlucht gelijk mee. Business Class zat helemaal vol dus die was niet voor ons, maar we hadden hele goeie plekken gekregen in Economy Comfort. Dat zijn de eerste paar rijen in Economy Class maar dan met aardig wat extra been ruimte. Prima stoelen dus!! We zaten dan ook prinsheerlijk en hadden allebei al zin om filmpjes te kijken. De vlucht verliep vrij snel ondanks dat het 9 uur vliegen was en we genoten van de maaltijden, service, drankjes en filmpjes!! Eenmaal in Atlanta moesten we onze bagage ophalen, inchecken voor de volgende vlucht en gauw naar de gate. Daar zagen we dat we als 20ste op de wachtlijst stonden. Oeps... dat is wel veel, zeg! Zou het gaan lukken? Of staan we nu een nacht in Atlanta vast? Even werd ik erg zenuwachtig want 20 mensen is best veel. Maar al snel kwam het verlossende woord: we konden mee!! We hadden het niet meer verwacht, maar we mochten aan boord! Na een klein en snel blijdschapsdansje gingen we gauw aan boord. WE GAAN NAAR MIAMI!!!

Onze blijdschap werd echter al redelijk snel getemperd: er was een technisch mankement. Er kon ook geen airco aan in het toestel dus de temperatuur steeg tot heeeeel hoog. De gezagvoerder hield ons goed op de hoogte wat betreft de vertraging. Het ging langer duren dan ze dachten. Uiteindelijk kwam de boodschap dat we allemaal weer van boord moesten omdat er een nieuw toestel ingezet zou worden. Hhhmmm, oke vooruit. Dat is beter dan de vlucht annuleren, want dan kan het best zijn dat we alsnog blijven staan. Dus met z'n allen naar een andere gate en daar hebben we 3 uur moeten wachten voordat het nieuwe toestel er was. Dat is op zich geen ramp, maar het was inmiddels 21.00 uur 's avonds. Dat is dus 03.00 uur in Nederland! We waren inmiddels lichtelijk moe aan het worden (zacht uitgedrukt). Uiteindelijk gingen we 3 uur later de lucht in, dus pas om ongeveer 22.00 uur (04.00 uur in NL). Het was gelukkig 'maar' 5 kwartier vliegen dus we waren er redelijk snel. We kregen nog een drankje aan boord en ik moet zeggen dat het personeel ontzettend vriendelijk was!! Bij aankomst in Miami gauw de koffers ophalen en richting hotel met een taxi. Het was inmiddels 06.00 uur 's ochtends (voor ons dan) en we waren echt moe. Buiten was het echt heel erg wennen aan de enorme hitte...

Eenmaal in het hotel zijn we letterlijk op bed neergeploft. En hoe moe we ook waren, de volgende dag waren we om 05.00 uur klaarwakker!! Lang leve de jetlag!! Omdat we allebei erg veel zin hadden om op pad te gaan, zijn we niet al te lang meer blijven liggen. Drie dagen zijn we in Miami geweest en we hebben veel gedaan; veel gelopen, fietsen gehuurd, naar Ocean Drive geweest, daar gegeten en geluncht, downtown geweest en natuurlijk heerlijk aan het zwembad gelegen. Die verkoeling had je tussen de middag echt nodig. Wij hadden een soort indeling gemaakt (ging automatisch) van 's ochtends op pad gaan, tussen de middag lekker bij het zwembad liggen en daarna opfrissen om weer weg te gaan en ergens lekker te eten. En dat was echt perfect!!

Na 3 dagen hebben we een auto gehuurd en wilden we naar Key West rijden. Key West is het zuidelijkste eiland van Florida en staat bekend om zijn mooie natuur en omgeving. Dat moesten we natuurlijk zien! Omdat een 'kleine' auto niet meer beschikbaar was, besloten we om een grotere auto te huren en we kregen een Chevy Malibu. Prima auto, moet ik zeggen. Hij reed erg fijn en er zat airco in, ook lekker!! We wilden eerst graag een cabrio huren, maar met die hitte en brandende zon leek ons dat toch niet verstandig. Om een uur of 11 hebben we de auto opgehaald en zijn we op pad gegaan. We kozen voor een route die iets omrijden was, maar die in onze reisgids wel aangeraden werd. En het was inderdaad een prachtige omgeving. Veel groen en naarmate we meer in het zuiden kwamen, ook meer strand en een prachtige blauwe zee. WOW!!!

Onderweg ergens gestopt voor de lunch en daarna kroop ik achter het stuur. Inmiddels waren we de weg over de eilandjes al begonnen. The Florida Keys bestaat uit ongeveer 1700 kleine eilandjes, waarvan sommigen wel of niet aan deze weg liggen. Het laatste eiland was onze bestemming en is maar 150 kilometer verwijderd van Cuba. Niet alle eilandjes zijn bewoond en veel bestaan uit mangroves. Nogmaals, een prachtige route, ook over de 7-miles bridge (een brug van iets meer dan 10 km. lang). De videocamera die we voor de vakantie hadden gekregen, heeft daar overuren gedraaid!! Na in totaal iets meer dan 5,5 uur te hebben gereden (incl. lunchtijd) reden we op Key West, het allerlaatste eiland en ons doel! Waar ons hotel precies lag, wisten we niet maar dat kan toch niet moeilijk zijn op een eilandje. Na even zoeken hebben we hem gevonden en konden we inchecken. Het hotel was geweldig: een prachtig oud huis uit 1901 dat helemaal gerenoveerd is. Heel sfeervol met allemaal wit hout en kleine gebouwtjes erachter waar verschillende kamers in zitten. Onze kamer was 'Ambrosia' en lag aan het zwembad. Een mooie ruime kamer met een grote badkamer!

Eerst hebben we even gerelaxed na de lange (en warme) autorit en daarna zijn we naar 'de' winkelstraat van Key West gelopen. Daar hebben ze allemaal kleine winkeltjes en veel restaurants/cafe's met live-muziek. Erg gezellig dus. Ook was het er erg druk, want Key West is ook voor Amerikanen een vakantieoord. Aan het einde van deze straat was een terras gemaakt op de pier, dus met een heerlijk zeebriesje en daar besloten we wat te gaan drinken. Omdat het er erg gezellig en druk was, bleven we lang zitten en toen er ook nog live-muziek kwam, werd het helemaal top! Daarna besloten we hier ook een hapje te eten met een zeer prachtig (en romantisch) uitzicht op de zonsondergang. Helemaal voldaan zijn we daarna teruggelopen naar ons hotel. De volgende dag wilden we het eiland een beetje verkennen. We hebben een lange wandeling gemaakt (met tussendoor stops voor water en frisdranken!) en zijn naar het zuidelijkste puntje van het eiland gelopen. Daar sta je maar liefst 90 mijl (is 140 kilometer) van Cuba af. Je bent daar dichterbij Cuba dan bij Miami. Op de foto's zie je bewijs!! Daarna zijn we teruggelopen naar de gezellige winkelstraat en hebben we tussen de middag nog lekker even bij het zwembad gelegen/gezeten. Even afkoelen in die hitte is echt nodig!! 's Avonds weer opgefrist op zoek naar een lekker restaurantje...

De zondag daarna moesten we op tijd de auto inleveren in Miami. Dat betekende dus vroeg op want we hadden nog een flinke autorit voor de boeg. Om 06.30 uur ging de wekker (slik) en om 07.00 uur zaten we in de auto. We namen nu een iets kortere route dan op de heenweg, want we moesten om 11.00 uur echt in Miami zijn. Onderweg even ontbijt gehaald, gewisseld van chauffeur en weer doorgereden naar Miami. Daar kwamen we keurig netjes op tijd aan bij de autoverhuurder. Op de weg hadden we er in totaal 5,5 uur over gereden, nu waren in 3 uur en 3 kwartier terug in Miami-Beach. Auto inleveren, bus pakken naar het vliegveld, want we wilden vandaag alvast proberen om naar Atlanta te komen. Zo hoeven we morgen voor de terugreis niet te stressen en 1 dagje Atlanta zagen we best wel zitten. Op het moment dat we gingen inchecken voor de eerste vlucht (ook nu weer wisten we niet zeker of we zouden meekomen) werd ons al duidelijk gemaakt dat de vluchten voor de eerste 2 DAGEN bommetje vol zouden zitten. Hhhmmm, niet fijn om te horen. En inderdaad, de eerste vlucht ging zonder ons weg. Oke, jammer, dat hoort bij IPB'en en dat weten we. Maar nu was het tijd voor overleg. Want wat doen we als we inderdaad 2 dagen niet meekomen? In Miami blijven? Elke dag naar het vliegveld om het weer te proberen? Dat zagen we eigenlijk helemaal niet zitten. We besloten te proberen wat het kost om een vast ticket te kopen. 800 dollar?????????? Hemeltjelief, daar kan je bijna voor naar Amsterdam vliegen!!! Toen de dame achter de balie beter ging zoeken, kon ze nog 2 tickets vinden voor 300 dollar per stuk en dan zouden we die avond rond 19.00 uur naar Atlanta vliegen. Weer overleg. Wat doen we? Blijven staan in Miami heeft ook financiele consequenties (hotel, eten, etc...). Dus wat maakt het dan eigenlijk uit of je een ticket koopt of hier blijft? Op een dag zullen we toch een keer naar huis moeten!!

Oke, we waren het er allebei over eens dat we dan het ticket maar moesten kopen. Zo gezegd, zo gedaan... Om een uurtje of 20 zaten we met iets vertraging in het vliegtuig naar Atlanta. Ondanks de extra kosten waren we blij dat we dit gedaan hadden. Het was alweer een lange dag geweest: om 06.30 uur op, de autorit van Key West naar Miami, de busrit naar het vliegveld en toen wachten, wachten, wachten... Het was ongeveer 21.15 uur toen we in Atlanta aankwamen. We hadden voor 1 nacht het Hilton-hotel op het vliegveld geboekt. Lekker luxe, lekker dichtbij het vliegveld, want morgen wilde we de vlucht naar Amsterdam gaan proberen. Maar eerst genieten van een prachtig hotel, een waanzinnig mooie kamer met een mega-tv, een superbadkamer en natuurlijk even roomservice bestellen. Het was al laat en we hadden nog niet echt gegeten. Daarna lekker ons bedje in en slapen...

De volgende dag werden we weer op tijd wakker in ons (te) grote bed. Ineens beseften we dat Nederland bijna moest voetballen. Omdat het geen straf was om in dat bed te blijven liggen, ben ik beneden een ontbijtje gaan halen en hebben we in bed voetbal gekeken. Daarna gauw douchen, aankleden en uitchecken. Inmiddels was het al 12.00 uur en we moesten om 13.00 uur het hotel uit zijn. Daarna met koffers en al naar het vliegveld, in de hoop dat we die ergens op konden slaan. Onze vlucht ging namelijk pas vanavond om 21.30 uur!! Omdat we gister al de hele dag op het vliegveld in Miami hadden gezeten, hadden we daar nu echt geen zin in. Er was een grote shoppingmall in de buurt waar we graag nog even naartoe wilden. Dus nadat we de koffers bij een soort opslagruimte hadden gebracht, namen we een trein/metro naar de Lemon Square-mall en daar hebben we nog een paar uurtjes doorgebracht. Daarna terug naar het vliegveld, inchecken, nog even rondkijken op het vliegveld en dan maar hopen dat er weer 2 stoeltjes aan boord van het vliegtuig zouden zijn voor ons. Gelukkig kwam er al snel het verlossende woord: we mochten mee! Heerlijk, wat fijn! We kregen 2 stoelen naast elkaar, voorin het vliegtuig. Nee, geen Business Class, maar wel prima stoelen (bijna dezelfde als op de heenvlucht!). De vlucht vertrok keurig op tijd en kwam dan ook 3 kwartier te vroeg aan op Schiphol. Gelukkig konden we allebei redelijk wat slapen aan boord en natuurlijk hebben we ook weer fimpjes gekeken. Dankzij de extra aandacht van mijn collega's (die wisten dat ik een collega ben) hebben we echt supervluchten gehad, zowel heen als terug!!

Na 9 dagen waren we dus weer thuis. Het was een korte, maar heerlijke vakantie en gelukkig voelde ik me ook heel erg goed!! Ook in NL is het de hele week prachtig weer geweest dus hebben we nog een heerlijke vakantieweek thuis gehad. Morgen beginnen toch echt de werkweken weer!! Maar het was heerlijk om er samen nog even uit te zijn geweest, voordat we over een maand of 5 een hele kleine baby in onze armen houden.