Superdeluxe
Vanuit een superdeluxe hotelkamer in Stavanger (Noorwegen), met een kop warme chocolademelk naast me, schrijf ik dit bericht. Vanwege verbouwingen (lees: HERRIE) in het hotel hebben wij andere kamers gekregen en ik zeg maar 1 ding: WOW! Echt een fijne kamer met alles erop en eraan. Maar eerst even terug naar afgelopen zaterdag, want toen begon mijn werkweek weer.

Milaan op-en-neer
Na 6 heerlijke vrije dagen moest ik me afgelopen zaterdag weer aanmelden voor een Milaan op-en-neer. Ik hoefde pas om 17.00 uur op Schiphol te zijn, dus eerst natuurlijk nog lekker uitgeslapen 's ochtends. Zaterdag was de 1e dag van een BIP: Basis Indelings Patroon. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet weet waarom het zo genoemd wordt, maar het betekent een 'weekje' (kan 3,4,5 of 6 dagen zijn) binnen Europa vliegen. Na het ontmoeten van mijn collega's blijkt dat ik met de purser en nog een collega de hele week samen vlieg, leuk! Na de briefing lopen we, zoals altijd, met z'n allen naar het vliegtuig en doen we onze veiligheidschecks. Dan is het tijd om in te stappen, de motoren te starten en naar de startbaan te taxien. Maar dat laatste doe ik allemaal niet uiteraard. Ik ben ondertussen bezig met de veiligheidsdemonstratie (gordel, zwemvest en zuurstofmasker) en ik check of alle mensen hun gordel vast hebben en of tafeltjes zijn ingeklapt en rugleuningen goed staan. Dit heeft allemaal te maken met veiligheid. Als een meneer op een middenstoel zijn tafeltje heeft uitgeklapt tijdens de start en we moeten onverhoopt evacueren, dan zou het wat lullig zijn voor de passagiers aan het raam als hij/zij wordt gehinderd door het tafeltje . Nog iets wat met veiligheid te maken heeft: tijdens de start of landing in het donker, worden altijd de lichten in de cabine uitgedaan. Toen ik ging vliegen hoorde ik dat ook dat te maken heeft met veiligheid: als we moeten evacueren, zijn je ogen al gewend aan het donker!!

Milaan: problemen
De heenvlucht naar Milaan verloopt goed. We hebben een vage man aan boord die we goed in de gaten houden. We hebben het idee dat deze meneer wat in de war is. Hij heeft het over dat er iets los zit (??) en later weet hij al niet meer wat hij gezegd heeft. Heel vaag. Gelukkig houdt deze meneer zich verder ook rustig en na wat turbulentie boven de Alpen, landen we op tijd in Milaan. Maar dan... blijkt dat de brug het niet doet en de passagiers dus niet kunnen uitstappen. Al snel wordt er geregeld dat er een trap komt en dat de passagiers met bussen naar de terminal gebracht worden. Gelukkig zijn de bussen er ook redelijk snel dus het heeft allemaal geen invloed op onze retourvlucht. Later blijkt dat de brug het weer doet, dus de passagiers voor de terugvlucht kunnen 'normaal' binnenkomen. Ook de terugvlucht verloopt vlekkeloos en maar liefst 3 kwartier te vroeg landen we weer op Schiphol. Ik had als afmeldtijd 23.45 uur staan (dat is de tijd dat je klaar bent), maar ik was om 23.15 uur al thuis. Wat een luxe!!!

Si, senorita
Omdat tijdens de vlucht naar Milaan niet veel spectaculaire dingen gebeurde, (houden zo!) ga ik gelijk even verder vertellen van de vlucht de dag erna: zondag!!
Zondag, weer aan het eind van de middag, stond er een enkele reis Madrid gepland. Aanmelden om 16.30 uur en na Madrid zou ik nog overnachten in Milaan en Stavanger. Madrid en Barcelona vind ik altijd leuke bestemmingen omdat 1) ik van Spanje houd 2) ik de Spaanse taal geweldig vind. Ik spreek het helaas niet meer zo goed als vroeger, maar hier en daar zijn wat woordjes blijven steken. Madrid is ongeveer 2 uur vliegen en er gebeurt ook nu weer weinig bijzonders. We vertrekken op tijd, we komen op tijd aan en helaas hebben we geen tijd meer om nog iets te doen in Madrid. We landen rond 20 uur en de volgende dag gaat de wekker ook weer om 8 uur. Lekker slapen dus!!

Terug naar Milaan: aaarrrggghhhh
De volgende dag, maandag, staan we met z'n allen om 9 uur weer klaar in de lobby om terug te vliegen naar Amsterdam. Ik heb goed geslapen en het ontbijt in Madrid is werkelijk fantastisch!! ALLES is er: van broodjes tot gebak, van sapjes tot koffie/thee, van churros tot taart en natuurlijk de meest geweldige Spaanse kazen en vleessoorten. Jammie! Na een goed ontbijt zijn we er dus helemaal klaar voor!!
Vandaag staan er weer 2 vluchten op het schema; terug naar Amsterdam en dan door naar Milaan. De vlucht vanaf Madrid verloopt voorspoedig, behalve hier en daar wat turbulentie. Het is dan ook echt rotweer in Madrid: het regent onafgebroken. Is in de zomer wel anders

Wanneer we in Amsterdam zijn, lopen we door naar de volgende gate en dat is een flinke wandeling: van gate C11 naar gate D76. Daar ben je wel 10 a 15 minuten mee zoet. Als je snel loopt....
Wanneer we bij de gate aankomen en het vliegtuig binnengaan, moeten wij onze checks weer doen. En dan zijn we in principe klaar om in te stappen..... als de piloten er ook zouden zijn!

Waar zijn de piloten??
We mogen nooit zonder piloten instappen, dus  moeten we wachten. En wachten. En wachten. Uiteindelijk krijgen we te horen dat we minstens 2 uur vertraging hebben door het slechte weer in Milaan. Het sneeuwt er al dagen en vandaag zijn er ik-weet-niet-hoeveel vluchten geannuleerd. We lopen dus terug naar boven (naar de gate) omdat de verwarming in het vliegtuig nog niet aan is en wij het dus berekoud beginnen te krijgen. Wanneer we boven komen, blijkt dat de passagiers nog niet van niets weten en ons dus verschrikt aankijken. Je ziet ze denken: als de stewardessen weer terugkomen, is er iets mis. Snel maken collega's van de grond een omroep dat we vertraging hebben, maar dat wij verder ook nog niets weten. Afwachten dus. Na een tijdje besluiten wij toch maar weer terug het vliegtuig in te gaan, want zo tussen de passagiers staan is ook niks. Met dekens en jassen proberen we onszelf warm te houden, het is zoooo koud aan boord. Inmiddels is de cockpit nog steeds niet gearriveerd, we begrijpen niet hoe dat nou kan (weten zij meer dan wij??

Andere gate, ander vliegtuig
Na een tijdje krijgen we te horen dat we een ander vliegtuigtype krijgen (een grotere) en dat we naar een andere gate moeten (kunnen ze dat ding niet hierheen slepen???). En ja hoor, van gate D76 mogen we weer terug lopen naar gate C14, waar we net zo ongeveer vandaan kwamen. Mijn voeten zijn niet blij vandaag.

De reden van de wisseling van vliegtuigtype heeft te maken met het weer in Milaan. Stel dat er een motor uitvalt en wij, vanwege het weer, een doorstart moeten maken, dan kan dat niet met het type wat we eigenlijk zouden vliegen. Dus krijgen we een groter, sterker toestel dat meer passagiers en dus meer gewicht kan dragen. We gaan er natuurlijk niet van uit dat 1 van de motoren uitvalt, maar er moet overal rekening mee gehouden worden. Flightsafety!!!

Wanneer wij ons ' oude'  vliegtuig willen verlaten, komen we de brug niet meer uit. Normaal gesproken gaat dat met een pasje, maar het apparaat werkt niet op het pasje en dus gaat de deur niet meer open. En ook in de brug is het zooooo koud. Even lijkt het of alles tegenzit. Gelukkig heb ik mijn warme winterjas aan, maar niet alle collega's hebben dat en die zijn echt steenkoud. Gelukkig wordt er hulp gehaald en even later gaat de deur weer open.

Wel of niet naar Milaan??
Omdat die dag meerdere vluchten naar Milaan waren geannuleerd, moest ik nog maar zien of we daadwerkelijk weg gingen. Maar toen we het vliegtuig in konden en even later ook de passagiers aan boord kwamen, leek het er toch echt op dat we zouden gaan!! Uiteindelijk zijn we met 2 uur vertraging toch nog vertrokken, nadat de gezagvoerder keurig netjes alles aan de passagiers had uitgelegd!!
Na 1 uur en 15 minuten waren we weer klaar om te landen en eenmaal op de grond konden we goed zien wat er nou allemaal aan de hand was: er lag 1 groot pak sneeuw in Milaan!
Wat je normaal in Noorwegen of Zweden ziet, zag je nu in Italie. Sneeuw, sneeuw, overal sneeuw. En niet een beetje hoor, echt heel heel veel. Met koffer en trolley moest wij echt uitkijken dat we niet uitgleden op het platform en we waren blij toen we veilig in het busje zaten. Nou ja...veilig?? De buschauffeur reed helaas erg hard en dat vonden wij niet zo prettig met al die gladheid. De gezagvoerder heeft 'm vriendelijk doch dringend duidelijk gemaakt dat 'ie wat zachter moest gaan rijden.

Geen Parmezaanse kaas
Normaal gesproken haal ik altijd lekker kaasjes en andere dingen in Milaan. Er zit een supermarkt om de hoek, dus dat is ideaal! Maar helaas had ik door de vertraging geen tijd (en zin) meer. Na een heerlijke pasta met zalm (lang leve de roomservice!!) ben ik gaan slapen. Morgen gaat de wekker om 03.40 uur!!!

Kunnen we terug naar huis??
Omdat het maandag zo'n chaos was in Milaan, vroegen we ons af of we dinsdagochtend wel normaal en op tijd terug konden vliegen naar Amsterdam. Maar toen ik 's ochtends wakker werd, keek ik eerst even uit mijn raam en wat zag ik?? Niets! Geen sneeuw dus! Mooi! Het had dus vannacht niet meer gesneeuwd en dus hebben ze op het vliegveld alle tijd gehad om de sneeuw van gister op te ruimen.

Toen we 1,5 uur later op het vliegveld aankwamen, bleken we inderdaad gelijk te hebben. Geen nieuwe sneeuw, dus we vertrekken zowaar op tijd! Wie had dat gister gedacht????

Nog 1 keer doorvliegen
Na de vlucht Milaan-Amsterdam  (vandaag) zouden we nog 1 keer doorvliegen en wel naar Stavanger! Stavanger ligt in Noorwegen en is ongeveer een uurtje vliegen. Ik ben gek op Zweden en Noorwegen sinds ik vlieg dus ik ga er graag heen! Het is er groen, ruim en de lucht is er heerlijk fris!
We waren alweer vroeg terug op Schiphol (8 uur) en om 9.45 uur zou de volgende vlucht gaan. Dus na een snelle kop thee zijn we weer doorgelopen naar gate D86 (ja, ja, weer zo'n verre!) en vanaf daar vlogen we met ongeveer 70 passagiers naar Stavanger!

Ook deze vlucht ging weer snel en zonder bijzonderheden. Triest was nog wel dat we een meneer aan boord hadden die naar de begrafenis van zijn broer ging, maar door het slechte weer in Engeland (waar hij vandaan kwam) had hij de begrafenis gemist. Wij zouden om 11 uur landen en de begrafenis zou om 11 uur beginnen. Meneer was erg verdrietig en we hebben er echt alles aan gedaan om de vlucht enigszins prettig te maken: meneer mocht in de Business Class zitten. Ook hebben de piloten nog geprobeerd om vervoer te regelen voor meneer zodra we in Stavanger zouden aankomen. Maar het had helaas weinig zin: de begrafenis zou al begonnen zijn.

Triest
Vorige week, vanuit Mexico had ik 2 mensen aan boord die hals over kop terug moesten nemen naar Nederland omdat hun schoondochter plotseling was overleden. Die mensen waren net de dag ervoor aangekomen en konden dus onmiddellijk weer terug. De schoondochter was 28 jaar.

Stavanger
Ik ben vanochtend dus aangekomen in Stavanger en we hebben hier de hele dag de tijd. Ik ben lekker in bad geweest, heb geluncht op mijn kamer en ga zo lekker de stad in wandelen. Morgenochtend vliegen we weer terug naar Amsterdam en dan ben ik lekker 2 dagen vrij!!